Banner v záhlaví
Banner v záhlaví
Banner v záhlaví

Rozhovor: S Abbásem al-Bajátím (nejen) o formování nové irácké vlády

Rozhovor: S Abbásem al-Bajátím (nejen) o formování nové irácké vlády

Letošní politické léto bylo v Iráku nadprůměrně horké – zatímco v Bagdádu zintenzivňovala politická diskuse o výsledcích voleb a tvorbě nové vládní koalice, na jihu země se postupně rozpoutaly protesty tamních šíitských komunit. Protože síla okamžiku vnáší do celého kontextu podstatně víc proměnných, než se mohlo zdát z médií, rozhodli jsme se opět pohovořit s přímým aktérem daného dění. Abbás al-Bajátí nám odpovídal na otázky o tom, co vše má vliv na proces tvorby nové irácké vlády, stejně jako o dalších hlavních politických událostech současného Iráku. Pan al-Bajátí je členem vedení vládní Strany islámské výzvy (Da´wa) a blízkým spolupracovníkem prezidenta Hajdara Abádího. V centru iráckého politického dění se přitom nepohybuje jen několik posledních let – během své kariéry byl členem Přechodného národního shromáždění (Transitional National Assembly), jehož poslání vyvrcholilo roku 2005 sestavením irácké ústavy. Abbás al-Bajátí byl dále po tři volební období poslancem za šíitskou koalici a svou domovskou stranu Da´wa. Během svého působení v parlamentu vykonával funkci člena parlamentního bezpečnostního a obranného výboru, opakovaně byl i členem sněmovního zahraničního výboru. Jde o bývalého odpůrce režimu Saddáma Husajna, který několik let strávil v íránském exilu mezi iráckým šíitským disentem. Následující exkluzivní rozhovor ním Vám přinášíme ve spolupráci s naším bagdádským korespondentem Hádí al-Asámím. 

Dovolte mi začít obligátním dotazem: v jakém stádiu se momentálně nacházejí jednání hlavních politických sil o tom, které z nich vytvoří „superkoalici“, jež bude pověřena sestavením vlády?

Ač je pravda, že byly vyhlášeny výsledky parlamentních voleb a bylo provedeno opětovné ruční přepočítání, nejsou jednání mezi politickými silami zatím dál než ve fázi předběžných dohod o porozumění.

Mluví se o tom, že jádrem sporu mezi hlavními vítězi voleb jsou dohady o podobě vládního programu, jakož i neshody na tom, kdo bude premiérem. Jak se tyto věci mají?

Nejsou žádné námitky proti tomu, aby byl premiérem opět Hajdar Abádí, a to ani ze strany koalice Vlády zákona vedené viceprezidentem Núrí Málikím. Málikí proti takovému řešení neprotestoval, ovšem zdůraznil, že k němu musí dojít při zachování všech právních a ústavních pravidel.

Rozhovory mezi jednotlivými politickými uskupeními se dostaly do různých stádií, nicméně – jak to nazývají politici – ne do stádií, která by umožnila ujednání oficiálních aliancí. Proč?

Koalice Nasr (Vítězství) vedená Hajdarem Abádím je nevykrystalizovanější, nejkompaktnější a vykazuje významné názorové konvergence s koalicemi Sá´irún (Na pochodu), Fatah, Hikma (Národní hnutí moudrosti) i al-Wataníja (Národní koalice). Je ovšem obtížné odhadnout čas potřebný k vytvoření souhrnné koalice, přičemž velmi pravděpodobně se tak stane v časovém souběhu se všemi ústavou vyžadovanými lhůtami. Zároveň neplatí, že by kurdské koalice dosáhly dohody s některými politickými koalicemi díky návštěvě kurdské delegace v Bagdádu. Tyto kontakty jsou zatím jen sondážní.

Coby političtí lídři, nemyslíte si, že urychlení rozhovorů a vytvoření „superkoalice“, která sestaví novou vládu, poslouží iráckému lidu jako určitá forma zklidňujícího ujištění – zvláště teď, když ve městech po celé zemi dochází k demonstracím a masovým protestům?

Vytvoření takové souhrnné koalice ovlivňuje několik faktorů, k nimž se v tomto případě přidala ještě nutnost manuálního sčítání a třídění volebních uren v některých provinciích. Nešlo o závažný problém a každý blok již ve chvíli přepočítávání znal svůj přibližný výsledek, a tedy i politickou velikost, nicméně k určitému zdržení došlo. Dalším důvodem zdržení je zápolení mezi největšími politickými stranami týkající se právě programu nové vlády a toho, kdo bude novým premiérem. Opět jsme ve fázi, kdy fáze dílčích shod zde jsou, nicméně stádia, kde by došlo k jakékoli “tvrdé” alianční dohodě na oficiální úrovni, zatím dosaženo nebylo. Samozřejmě ale souhlasím s tím, že je nutné, aby političtí lídři rozhovory urychlili a hlavní politický blok zformovali, neboť to i my chápeme jako vzkaz Iráčanům, že bereme jejich potřeby vážně a jsme připraveni k reformám.

Proč není žádná politická strana ochotna prostě přejít do opozice a pro to, aby získala křesla na ministerstvech raději svolí k ústupkům? Myslíte si, že vláda bez opozice bude silnou vládou schopnou řídit zemi správně? Kdo bude hlídat neduhy a nekompetenci?

Politická scéna není schopna beze zbytku absorbovat vše, s čím strany v rámci předvolebních sloganů přišly. Diskuse o vládě tak sice mohou zahrnovat mnohá politická témata, ne nutně ale všechna politická uskupení. I proto byl určujícím faktorem předvolebního chování stran do značné míry strach z toho, že pokud by po volbách skončily v opozici, nebyly by schopny účinně plnit sliby, které během předvolební kampani svým voličům daly.

Dobrá – řeší se téma politické diskuse i téma vytváření nové (národní, většinové) vlády. Zároveň je ale jasné, že ministerstev není tolik, aby křesla v nich uspokojila nároky všech stran. Co se stane se stranami, které zůstanou “za branami” vlády? Budou snad považovány za “nenárodní” či jiným způsobem “nevítané”?

Mimo vládní zastoupení žádné celistvé uskupení nevznikne. Všechny strany si tudíž momentálně uvědomují, že pro to, aby dle zákona mohly vykonávat své povinnosti a službu vlasti, budou v první řadě nezbytné jejich vlastní ústupky a sebeobětování.

Objevují se názory, že pokud se jednání o vládní koalici dostanou do slepé uličky, přijde moment, kdy se koalice Nasr, Dawlat al-qánún (Vláda zákona) a Fatah mohou pokusit vytvořit „superkoalice“ s kurdskými a sunnitskými frakcemi, které jsou jim blízké. Co si o tom myslíte?

Mezi koalicemi Nasr, Vládou zákona a Fatah existuje shoda ve vizích i směřování, přičemž jednání o vytvoření vládní aliance a následně i nové vlády začala před dvěma dny a výsledek bude oznámen, pokud se podaří dosáhnout konečné dohody. Pravdou je i to, že ze strany Nasr pokračují kontakty s Vlasteneckou unií Kurdistánu (PUK), Barhamem Sálihem a sunnitské politické strany s tím cílem, aby došlo k vytvoření koalice, která zaručí národní politickou většinu.

Pokud dojde k vytvoření superkoalice mezi Vládou zákona, Fatah a Nasr, ocitne se hnutí Sá´irún v izolaci. Není to stav, který by si většina šíitských stran přála?

Izolace Sá´irún z participace na tvoření vládní aliance či přímo vlády není výrazem, který je na místě. Sá´irún dosáhli volebního skóre, jakého dosáhli, přičemž mezi naší aliancí Nasr a jimi existuje porozumění.

Která zahraniční entita bude mít podle Vás na vytváření irácké vlády rozhodující slovo? V Iráku se nyní mluví o roli Washingtonu a Teheránu.

USA a Írán mají blízké vztahy se všemi iráckými hráči a spíš, než aby vstupovaly do vnitřních záležitosti, doporučují příslušným silám urychlení procesu tvoření nové vlády tak, aby taková vláda zastupovala všechny síly, které jsou relevantní.

Jak chápe vedení (Vaší) koalice Nasr chutbu nejvyšší šíitské duchovní autority, Alího Sístáního, ve níž nastínil jím preferované vlastnosti nového premiéra? Doslova řekl, že má být “rozhodný a osobnostně pevný.”

Sístáního stanovisko má váhu a řídí se jím všechny síly včetně sunnitských a kurdských, nikoli jen šíité. Pokud jde o interpretaci výše uvedené deklarace, je třeba ji vidět především na pozadí palčivých iráckých problémů současnosti – ekonomiky, služeb a dalších témat. Premiér, který má takovou problematiku řešit, musí být osobnostně pevný a rozhodný.

Aniž bychom chtěli spekulovat nad tím, nakolik byla Sístáního charakteristika motivována jeho dosavadním dojmem z Abádího – má (Vaše politická strana) Da´wa za Hajdara Abádího na premiérský post případnou náhradu? 

Pro opětovné jmenování Abádího premiérem je celá koalice Nasr, přičemž jeho akceptace jednotlivými politickými stranami dané koalice je téměř stoprocentní. To, že by Da´wa měla jiný tip, než má celá koalice, je spekulace.

V roce 2014 navrhl Sístání v nezveřejněném dopise výměnu vlády i premiéra. Po jeho prohlášení lze usuzovat, že tak činí veřejně. Kdo může být jeho případným favoritem coby alternativa k Abádímu? 

Momentální stav je takový, že všechny aliance s dominantním šíitským podílem jsou plně zaměstnány tvorbou vládní koalice. V této atmosféře Da´wa usoudila, že je na místě mít pro každý případ alternativního kandidáta “v záloze”.

Uskupení Fatah operuje s Hádím al-Ámirím jako případným předsedou vlády, Vláda zákona zase hovoří o kandidatuře Muhammada Šijá´ as-Súdáního, přičemž koalice Nasr chce smířit vize Vlády zákona a Da´wa ohledně kandidatury Táriqa Nadžma na daný post. Jak okomentujete toto?

Toto jsou kuloární informace, které se dostávají do médií nedopatřením. Ti, kdo tyto informace médiím dodávají, ve svých soudech předbíhají, přičemž většinou nemají ponětí o tom, co se na politickém poli skutečně děje.

Politické síly nechtějí opustit metodu konfesně-etnického postupu tvorby iráckého kabinetu. Takový přístup ovšem dá vzniknout vládě, která, stejně jako její předchůdkyně, bude znovu odpovědná hlavně příslušným (etnicko-konfesním) segmentům. Nebojíte se, že takový výsledek obyčejné lidi rozhněvá a vyžene do ulic?

Není možné vytvořit vládu zastupující jen jeden segment či jakoukoli jinou specifickou entitu. Na vládě se chtějí podílet všechny segmenty a skládání takové vlády má tradici od roku 2003. Někteří lidé si myslí, že vláda, která zastupuje všechny, je slabá, nicméně na věc je třeba se dívat především tak, že taková vláda je tu hlavně od toho, aby zastupovala zájmy a potřeby všech občanů ve všech provinciích, a to bez ohledu na jejich konfesní či etnickou příslušnost.

Dochází k nějaké shodě mezi USA a Íránem ohledně profilu příštího iráckého premiéra? Nebo ani zde ještě není nic jasné?

Podle mě se situace trochu zkomplikovala, zejména po tom, co USA uvalily embargo na Írán. Přední irácké politické osobnosti jistě budou hrát roli ve sbližování obou pohledů. Možná to bude i tak, že USA i Írán se při výběru vhodného kandidáta nebudou orientovat na lídry jednotlivých stran.

Irák představuje destinaci oficiálních i utajených návštěv z celého světa. V jisté podskupině těchto návštěvníků patří jedna část do tábora Spojených arabských emirátů, další do tábora turecko-katarského partnerství. To je stav, který v tomto ohledu v podstatě štěpí sunnitský svět vedví. První z nich má přitom své partnery v koalici Vlády zákona a Fatahu, druhý je spatřuje v osobnosti Hajdara Abádího a dalších politicích. Jak se k této situaci staví koalice Nasr?

Nasr nemá žádnou “stopku”, pokud jde o jakékoli entity a hráče, nejdou-li proti zájmům iráckého státu. Pokud jde o oficiální činitele arabských zemí, jsou jejich návštěvy Iráku přirozenou záležitostí, tím spíš poté, co se Irák otevřel sousedům a celému světu. Bez ohledu na tábory tvořené zeměmi na podporu té či oné irácké frakce sdílí koalice Nasr své vize s většinou sunnitských frakcí. 

Podle všech dosavadních údajů bude zrod nové vlády velmi obtížný. Budou nakonec dodrženy všechny časové limity dané ústavou, např. první zasedání parlamentu, volba prezidenta republiky a předsedy parlamentu, samozřejmě stejně jako výběr osobnosti, která ve finále sestaví vládní kabinet? 

Lídři politických stran i politických koalic během všech svých setkání a jednání vždy kladli velký důraz na to, abychom dostáli všem časovým limitům daným ústavou pro to, aby proběhlo první parlamentní zasedání (dle článku 54 Ústavy se tak má stát pod vedením nejstaršího poslance, Muhammada Alího Zíního, kterému je 79 let). V rámci ústavního pořádku se přitom první zasedání má konat do 15 dnů po ratifikaci volebních výsledků, a to na základě výzvy nového prezidenta republiky.

مقابلة : مع السياسي العراقي عباس البياتي

تميز الصيف السياسي العراقي هذا العام بسخونة استثنائية ، تزامنت فيها احتجاجات الجنوب الشيعي مع تصاعد الجدل السياسي في بغداد حول نتائج الانتخابات ، والمفاوضات بين القوى السياسية لتشكيل الائتلاف الحكومي الجديد . وفي كل لحظة تظهر متغيرات ومعطيات جديدة في سياق المفاوضات التي تبدو حتى الآن أنها أكثرتعقيدا مما ظهر في وسائل الإعلام . ولأهمية هذا الملف أجرى موقع „rebuildsyria.cz“ مقابلة حصرية مع السياسي العراقي عباس البياتي للحديث عن خفايا تشكيل الائتلاف الحكومي الجديد في العراق بشكل خاص ، ومجمل الوضع السياسي في العراق خلال المرحلة الراهنة . البياتي هو أحد قياديي حزب الدعوة الإسلامية الحاكم ، ومن المقربين بصورة كبيرة لرئيس الوزراء المنتهية ولايته حيدر العبادي ، وكان على مدى السنوات الـ 15 الماضية في صلب العملية السياسية العراقية ، وشهد جميع مراحلها حيث عمل كعضو في الجمعية الوطنية الإنتقالية التي كلفت  بالإعداد للدستور العراقي في 2005  ثم أصبح نائبا عن التحالف الشيعي وحزب الدعوة الإسلامية لثلاث دورات إنتخابية ، وحصل على عضوية لجنتي الأمن والدفاع البرلمانية ، والعلاقات الخارجية البرلمانية لأكثر من مرة . يذكر أن البياتي كان من معارضي نظام صدام حسين ، وأمضى عدة سنوات في ايران ضمن صفوف المعارضة الشيعية العراقية . وفيما يلي نص المقابلة التي أجراها معه مراسلنا في بغداد هادي العصامي .

  • بداية الى اين وصلت التفاهمات بين القوى السياسية لاعلان الكتلة البرلمانية الاكبر التي سيقع على عاتقها تشكيل الحكومة العراقية الجديدة ؟.

–             رغم اعلان النتائج النهائية لعمليات العد والفرز اليدوي لانتخابات البرلمانية، الا ان الحراك الدائر حالياً بين القوى السياسية لا يتعدى كونه تفاهمات أولية.

  • الحديث الان يجري حول عمليات شد وجذب بين القوائم السياسية الكبيرة الفائزة في الانتخابات فيما يتعلق بقضية برنامج الحكومة المقبل ومن سيكون رئيس مجلس الوزراء، ما طبيعة هذا الصراع ؟.

–             ليس هناك اعتراض على تولي حيدر العبادي رئاسة الحكومة من جديد، حتى ان ائتلاف دولة القانون بقيادة نائب رئيس الجمهورية نوري المالكي، لم يعترض على تولي العبادي رئاسة الوزراء إذا ما انسجم ذلك مع الأطر القانونية والدستورية.

  • الحوارات التي تجري بين الكتل السياسية وصلت الى مستويات متفاوتة، لكنها وعلى حد تعبير القادة السياسيين، لم تصل الى مستوى التوقيع على تحالفات رسمية، لماذا ؟.

–             ائتلاف النصر بقيادة العبادي الأقرب إلى البلورة والأكثر صلابة وله تفاهمات مع ائتلاف سائرون والفتح والحكمة والوطنية، لكن من الصعب تحديد سقف زمني لإعلان الكتلة الأكبر، وبالتأكيد سيكون هناك التزام بالتوقيت الدستوري.

 واستبعد أن تكون الكتل الكردية قد توصلت إلى تفاهمات مع أي من الكتل السياسية لأن زيارة الوفود الكردية إلى بغداد لغاية الان استطلاعية فقط.

  • كقادة سياسيين، الا تعتقدون ان الاسراع في الحوارات والمضي بتشكيل الكتلة الاكبر وتشكيل الحكومة الجديدة، تعطي رسالة اطمئنان للشعب العراقي، خاصة وان مدن البلاد تشهد تظاهرات واحتجاجات عارمة ؟.

–             هنالك اسباب عديدة تضافرت فيما بينها بنسب متفاوتة اثرت بشكل مباشر على قضية اعلان الكتلة الاكبر برلمانيا، خاصة وان عملية العد والفرز اليدوي لصناديق الاقتراع في بعض المحافظات ورغم انها لم تكن مؤثرة بشكل كبير بعد ان عرفت كل كتلة حجمها التقريبي فانها كانت سبب من اسباب تاخير اعلان الكتلة الاكبر.

–             السبب الاخر يرتبط بالشد والجذب بين القوائم السياسية الكبيرة الفائزة بالانتخابات فيما يتعلق بقضية برنامج الحكومة المقبل ومن سيكون رئيس مجلس الوزراء.. الان الحوارات تجري بين الكتل السياسية ووصلت الى مستويات متفاوتة لكنها جميعا لم تصل الى مستوى التوقيع على تحالفات رسمية.

–             هنالك ضرورة من قبل القيادات السياسية للاسراع بالحوارات والمضي بتشكيل الكتلة الاكبر، بسبب الاوضاع المتأزمة والتظاهرات حيث نعتقد ان تشكيل الكتلة الاكبر سيمثل رسالة اطمئنان للشعب العراقي بجدية الاطراف السياسية على الاصلاح وتشكيل حكومة تلبي مطالبهم.

  • لماذا ترفض جميع القوى السياسية الذهاب الى المعارضة داخل البرلمان وجميعها تبحث عن الامتيازات والمناصب الوزارية ؟.. وهل تعتقد ان حكومة بلا معارضة ستكون قوية وقادرة على ادارة البلاد بصورة صحيحة ؟.. من سيحاسب المقصرين والفاسدين ؟.

–             المشهد السياسي بات لا يحتمل الجميع في ظل الشعارات المرفوعة، وفي ظل الحديث عن حكومة تضم جميع المكونات وليس جميع الكتل بالضرورة. واعتقد ان الحجج التي تتذرع بها غالبية الكتل السياسية وتمنعها من الوقوف في الجانب المعارض للحكومة، مفادها أنها تخاف خوفاً شديداً من المعارضة لأنها لن تمكنها من خدمة جمهورها الذي خدمها خلال الانتخابات.

  • طيب الحديث يجري بين القوى السياسية عن تشكيل حكومة اغلبية وطنية.. ماذا عن القوى خارج تشكيلة الحكومة، خاصة وان عدد الوزارات لا يحتمل ان يكون فيها ممثلين عن كل الاحزاب ؟.. هل هي غير وطنية وغير مرحب بها ؟.. كيف ستتعاملون مع هذه القوى ؟.

–             لن يكون هناك كتلة معينة خارج التمثيل الحكومي، لذا جميع القوى تعي جيدا ان المرحلة الحالية تتطلب الايثار بالنفس لتمشية امور البلاد وفق صيغة تضمن حق الجميع في الحقوق والواجبات.

  • البعض يتحدث انه في حال وصلت مفاوضات تشكيل الكتلة الاكبر الى طريق مغلق فان تحالفات النصر ودولة القانون والفتح لديها الفرصة لتشكيل تحالف كبير بالتنسيق مع القوى الكردية والسنية القريبة لهم، كيف ترى ذلك ؟.

–             هناك توافق في الرؤى والتوجهات بين النصر ودولة القانون والفتح، فالمفاوضات لتشكيل الكتلة الاكبر والذهاب صوب تشكيل الحكومة الجديدة بدأت منذ قبل يومين بعقد عدة اجتماعات وسيتم الإعلان عنها في حال التوصل إلى اتفاقات نهائية.

–             ايضا هناك اتصالات حالية تجرى مع الاتحاد الوطني الكردستاني وحزب برهم صالح وجهات سياسية سنية لتشكيل ائتلاف يضمن الأغلبية السياسية الوطنية.

  • في حال جرى تشكيل التحالف بين دولة القانون والفتح والنصر، سيواجه تحالف سائرون العزلة، واعتقد هذا الامر يلبي رغبة اغلب القوى الشيعية ؟.

–             عزل سائرون عن المشاركة في الكتلة الاكبر او الحكومة الجديدة كلام غير صحيح.. فهي الكتلة التي حصلت على عدد من المقاعد ولدينا في تحالف النصر تفاهمات متقدمة معها.

  • من هي برأيك الجهة التي تضع شروط تشكيل وشكل الحكومة العراقية.. فالحديث معروف في العراق عن دور واشنطن وطهران ؟.

–             امريكا وايران لديهما علاقات وثيقة مع جميع الاطراف العراقية، ولا تتدخلان في الشأن الداخلي بقدر تقديم النصح للقوى للاسراع بتشكيل الحكومة الجديدة على ان تمثل جميع القوى.

  • كيف تنظر قيادة تحالف النصر الى خطبة المرجعية الدينية التي وضعت فيها شروط لرئيس الحكومة الجديد والتي قالت انه يجب ان يكون حازم وقوي ؟.

–             مكانة المرجعية الدينية محترمة ومحط اهتمام جميع القوى حتى السنية والكردية وليس فقط الشيعية.. اما تفسير خطبتها التي وصفت فيه رئيس الوزراء بالحازم والقوي فانها تقصد انه يجب ان يكون رئيس الوزراء حازم وقوي خاصة وان العراق لديه ملفات ملفات معطلة يجب العمل عليها منها الفساد وادارة ملفي الخدمات والاقتصاد.

  • لا نريد السؤال ان كانت صفة الحازم والقوي يمتلكها السيد العبادي ام لا بقدر فهم الخطبة.. وهنا نسأل هل يفكر حزب الدعوة بتقديم شخصية بديلة للعبادي ؟.

–             تحالف النصر متمسك بتقديم السيد العبادي لرئاسة الوزراء، وهناك شبه اجماع على القبول به من الاطراف السياسية.. والحديث عن تقديم حزب الدعوة شخصية اخرى غير العبادي فهو تكهنات.

  • في عام 2014 طالبت المرجعية في رسالة غير معلنة بتغيير الحكومة ورئيسها.. الان المرجعية قد تكون قدمت رسالتها بصورة علنية.. من هي الشخصية الاقرب الى الترشيح بديلة للعبادي ؟.

–             جميع التحالفات في البيت الشيعي منشغلة في قضية تشكيل الكتلة الاكبر، وان شعر حزب الدعوة بان الحاجة الى تقديم شخصية اخرى فلكل حادث حديث.

  • قائمة الفتح تلوح بترشيح هادي العامري لرئاسة الحكومة، ودولة القانون يتحدثون عن تقديم محمد شياع السوداني، وقائمة النصر تريد توحيد الرؤى بينها وبين دولة القانون داخل حزب الدعوة لتقديم طارق نجم للمنصب، كيف تعلق على ذلك ؟.

–             هذه احاديث جانبية وسيناريوهات مختلفة لايمكن الخوض فيها في وسائل الاعلام.. اما الجهات التي تصرح للاعلام بهكذا مواضيع فهي تستبق الاحداث وليس لديها رؤية عميقة عما يجري في الساحة السياسية.

  • القوى السياسية لا تريد مغادرة تشكيل الحكومة العراقية على اساس مذهبي عرقي شيعي سني كردي، وسيكون هناك حكومة تشبه سابقاتها خاضعة للاحزاب.. الا تخشون من غضب الشارع ؟.

–             لا يمكن تشكيل حكومة تمثل حزب واحد او جهة معينة بحد ذاتها، لان جميع الاحزاب تريد الاشتراك في الحكومة، وترسيخ هذا الشكل للحكومة يعود للعام 2003، لكن من يعتقد ان الحكومة التي تمثل جميع المكونات ضعيفة فهو واهم لانها اولا تلبي جميع رغبات وتطلعات المواطنين من جميع المحافظات بصرف النظر عن انتماءاتهم الطائفية والعرقية.

  • هل هناك تقارب في وجهات النظر بين امريكا وايران حول شخصية رئيس الوزراء العراقي المقبل.. ام لم تتبلور لغاية الان ؟.

–             اعتقد المشهد قد اصابه بعض التعقيد خاصة بعد فرض امريكا الحصار على ايران، وبالتأكيد سيعمل القادة العراقيون على لعب دور في تقريب وجهات النظر ربما.. اما مسألة اختيار رئيس الوزراء العراقي فأن امريكا وايران لن ترفضا الى ما سيتوصل اليه قادة الاحزاب في العراق.

  • هناك زيارات علنية وسرية تجريها جميع الدول الى العراق.. والدول قسمت الى معسكرات اماراتية سعودية تتحرك من جهة يقابله المعسكر القطري التركي من جهة اخرى، مما قد يجعل البيت السني ينقسم الى قسمين احدهما مع جبهة دولة القانون والفتح والاخر مع جبهة العبادي وسائرون، كيف يتعامل تحالف النصر مع هذه المعسكرات المختلفة ؟.

–             تحالف النصر ليس لديه خطوط حمراء على جميع القوى والاحزاب، وهو ضد تدخل الدول في الشأن العراقي.. اما بخصوص زيارات المسؤولين العرب الاجانب الى العراق فهي مسألة طبيعية خاصة بعد انفتاح العراق على دول الجوار والعالم.

–             بصرف النظر عن المعسكرات التي تشكلها الدول لدعم جهة او حزب معين في العراق، فأن تحالف النصر لديه رؤى مشتركة مع اغلب القوائم السنية.

  • وفق المعطيات ستكون ولادة الحكومة المقبلة عسيرة وصعبة جدا.. طيب ماذا بخصوص المواقيت الدستورية لعقد اول جلسة للبرلمان واختيار رئيس الجمهورية ورئيس البرلمان ونوابه وتكليف مرشح تشكيل الحكومة ؟.

–         خلال جميع الاجتماعات الخاصة برؤوساء الاحزاب وقادة الكتل السياسية، فان الجميع يشدد على ضرورة الالتزام بالمدد التي وضعها الدستور لعقد اول جلسة للبرلمان حسب المادة 54 في الدستور برئاسة اكبر الاعضاء سناً وهو النائب محمد علي زيني (79 عاما)، بالتالي من المفترض ان تعقد اول جلسة بعد خمسة عشر يوماً بعد الانتهاء من المصادقة على نتائج الانتخابات، وذلك وفق دعوة يوجهها رئيس الجمهورية الجديد.

Related posts